Het magische bloemenspel van sneeuwklokjes
Planten

Het magische bloemenspel van sneeuwklokjes

Ik kan nooit genoeg krijgen van de magische bloesems van de sneeuwklokjes. De bolbloem trotseert de vrieskou en luidt jaar na jaar betrouwbaar de lente in.

Als kind sjokte ik elke winter over de grote weide door de appelboomgaard naast ons huis in om sneeuwklokjes te plukken. Duizenden van hen stonden daar in het kreupelhout. Pas toen de bos witte bloesems uit mijn handen dreigde te glippen, rende ik terug naar huis.

De vreugde van de sierlijke sneeuwklokjes is gebleven. In dit opzicht heb ik natuurlijk geprobeerd de bolbloemen ook in mijn tuin te planten. Helaas was dat moeilijker dan ik dacht. Slechts een paar van de vele bloembollen die ik heb geplant, hebben spruiten. Waarschijnlijk heb ik de bloembollen te laat gekocht of hebben ze te lang droog in de zakken gestaan. Ik was alleen succesvol toen ik sneeuwklokjes plantte die ik in potten had gekweekt.

Perfecte plekken voor sneeuwklokjes

Bijna alle sneeuwklokjes houden van losse, humusrijke, vochtige grond en geven de voorkeur aan halfschaduw. Dat geldt ook voor het inheemse kleinbloemige sneeuwklokje. Sneeuwklokjes voelen zich daarbij het prettigst aan de bosrand of onder bladverliezende sierheesters zoals sneeuwbal, weigela of Koninginnenstruik. Als je geen vochtige, humusrijke grond hebt, koop dan soorten die heel vroeg bloeien, zoals het Turkse sneeuwklokje. Omdat ze meer warmte en droogte nodig hebben.

In mijn geval ontspruiten de herauten van de vroege lente tussen vaste planten die vroeg uitlopen, en van onder bodembedekkers. In theorie zou ik sneeuwklokjes kunnen laten groeien op het gazon. Maar dan zou ik moeten wachten tot de de bloembollen uitgeboeid en afgestorven zijn voordat ik het gazon kan maaien.

Meer dan 2000 variaties

De ongeveer 23 verschillende soorten sneeuwklokjes openen hun witte klokvormige bloemen van februari tot april. Het kleinbloemige sneeuwklokje (Galanthus nivalis), inheems bij ons, is wijdverbreid in heel Centraal-Europa. Veredelaars creëren al jaren grootbloemige, dubbele en geurige variëteiten uit kruisingen met oosterse verwanten zoals het Turkse sneeuwklokje (G. elwesii) of het bladige sneeuwklokje (G. plicatus). Of die opvallen met bijzonder mooie groene of zelfs gele markeringen op de bloembladen. Aangezien er nu zo’n 2.000 ondersoorten en variaties zijn, worden de kleine verschillen vaak pas duidelijk als je beter kijkt. Wat niets afdoet aan de ‘gallantofilie’, als je helemaal gek bent van deze bloemtjes, die vooral in Engeland hoogtij viert.

Sneeuwklokjes vermeerderen gaat haast vanzelf

De magie van sneeuwklokjes ontvouwt zich alleen in de vorm van kleine groepen of grote bloementapijten. Inmiddels hebben ze zich op sommige plekken in mijn tuin zo goed vermeerderd dat ik hun bosjes kan delen. Ik graaf ze tijdens of kort na de bloei op en trek ze met mijn handen uit elkaar in groepjes van ongeveer twaalf. Ik plant ze 10 centimeter diep en geef ze water. De plantjes moeten zeker zo snel mogelijk weer in de grond gezet worden zodat de bloembollen niet uitdrogen!